เพราะเหตุใดการเรียนพิเศษจึงได้รับความนิยมในไทย

เราสามารถเห็นกันได้ทั่วไปว่าเด็กไทยนิยมเรียนพิเศษมาก  เรียนกันเป็นล่ำเป็นสัน  ทั้งช่วงเย็นหลังเลิกเรียน  เสาร์อาทิตย์  นักขัตฤกษ์  บางทีเรียนจนเวลาเรียนพิเศษแทบจะพอ ๆ กับเรียนภาคปกติเลยทีเดียว  การเรียนพิเศษนั้นเป็นกระบวนการเสริมสร้างความรู้ที่ถูกต้องหรือไม่  วันนี้เราจะมาดูกัน

เป็นค่านิยมนำสมัย

ในสมัยปัจจุบัน  เราจะเห็นสถาบันการเรียนพิเศษมีอยู่ทั่วไป  ทั้งตั้งแต่เด็กเตรียมอนุบาลไปจนถึงเด็กโต  ใครที่ส่งลูกไปเรียนพิเศษก็จะมีความรู้ไปเกินเด็กที่ไม่ได้เรียน  พ่อแม่ก็จะภาคภูมิใจว่าลูกของฉันนั้น  “ เก่ง ”  เกินเด็กทั่วไป  ตรงนี้ถือเป็นกุสโลบายอันชาญฉลาดของสถาบันเรียนพิเศษ  สามารถดูดเงินจากในกระเป๋าผู้ที่ไม่เท่าทันเล่ห์เหลี่ยม  จริง ๆ แล้วเด็กนักเรียนเหล่านี้ไม่ได้มีความเก่งหรืออัจฉริยะเหนือเด็กอื่นใด  แต่ที่รู้มากกว่าก็เพียงเพราะสถาบันนำความรู้ที่เกินหลักสูตรมาสอนเท่านั้นเอง  ซึ่งความเป็นจริงเมื่อเด็กเหล่านี้ไปเรียนตามหลักสูตรภาคบังคับก็จะทันกันอยู่แล้ว  ทีนี้พอผู้ปกครองคนอื่นเห็นลูกคนที่ไปเรียนเก่ง  ฉันก็ต้องไม่ให้เสียหน้า  ลูกฉันต้องเก่งบ้าง  จึงเป็นวัฒนธรรมประจำชาติไปแล้วที่เด็กไทยต้องเรียนพิเศษจะได้ทันสมัยและเก่งทันลูกคนอื่น

ข้ออ้างได้ออกจากบ้าน

            เด็กที่ก้าวเข้าสู่วัยรุ่นย่อมต้องมีความอยากรู้อยากเห็นตามวัย  จะมีข้ออ้างใดที่จะนำมาอ้างในการออกจากบ้านไปสู่โลกภายนอก  ไปพบปะเพื่อนฝูงได้ดีเท่า  “ การไปเรียนพิเศษ ”  ที่พ่อแม่มักจะอนุญาตเสมอ  เพราะอยากให้ลูกเก่ง  อยากให้ลูกมีความรู้  ทั้งที่จริงแล้วไปเรียนก็ไม่ได้ตั้งใจแต่อย่างใด  บางครั้งนั้นไม่ได้เข้าเรียนด้วยซ้ำ  พ่อแม่นั้นก็หลงกลลูกโดยการขวนขวายหาเงินมาส่งให้ลูกเรียนพิเศษ  โดยหารู้ไม่ว่านั่นเป็นการส่งเสริมทางอ้อมให้ลูกได้ออกจากบ้านไปเหลวไหลที่โลกภายนอก

            เรียนในห้องไม่ได้การ

            ปัจจุบันอุดมการณ์ของครูได้ลดน้อยถอยลงไปมากเนื่องจากมีเรื่องผลตอบแทนที่มาในรูปของตัวเงินมาบังตา  จะเห็นได้ว่าครูในโรงเรียนหลายคนจะรับสอนพิเศษด้วย  ทั้งหลังเลิกเรียนและเสาร์อาทิตย์  เป็นที่น่าแปลกใจอีกว่าเด็กที่เรียนพิเศษกับครูนั้นมักจะทำคะแนนได้ดีกว่าเด็กที่ไม่ได้เรียน  ซึ่งสิ่งนี้เป็นจุดดึงดูดให้ผู้ปกครองยิ่งนิยมส่งเด็กให้เรียนพิเศษมากขึ้นเพราะมีความเชื่อว่าจะเก่งกว่าเด็กที่ไม่ได้เรียน  เป็นที่น่าสงสัยว่าครูอาจไม่เต็มที่กับเด็กที่สอนปกติในห้อง  หรือนำข้อสอบที่ใช้สอบวัดผลมาติวให้กับเด็กที่เรียนพิเศษหรือไม่

            ต้องเรียนพิเศษนั้นเพื่อคะแนน

เพราะสังคมไทยชอบยกย่องคนเก่ง  และคนเก่งของสังคมไทยก็วัดจากคะแนนที่ทำได้สูง  โดยไม่คำนึงถึงว่าความเก่งทางการเรียนนั้นจะรวมไปถึงเก่งในการแก้ปัญหาและใช้ชีวิตหรือไม่  สังคมไทยเป็นแบบนี้มาช้านาน  เวลาเจอหน้ากันคนโตมักถามเด็กว่าสอบได้ที่เท่าไหร่  ได้คะแนนเฉลี่ยเท่าไร  ถ้าใครได้มากกว่าก็ได้หน้า  พ่อแม่ภูมิใจ  ดังนี้เป็นต้น  พ่อแม่จึงทำทุกวิถีทางเพื่อให้ลูกตัวเองได้คะแนนดี ๆ จะได้เป็นคนเก่ง  นำความภูมิใจมาให้ครอบครัว  และการเรียนพิเศษก็ถือเป็นหนึ่งในวิถีนั้นด้วย  วัฒนธรรมแบบนี้ยังก่อให้เกิดความแตกแยกและชิงดีชิงเด่นทางสังคมตามมาอีกด้วย